درد را از هر طرف که نوشتند باز هم درد بود

سمیرا at April 3, 2008 11:01 PM

اگر از سمت جغرافياي صداقت نگاه كني
معلم را ازهرطرف كه بخواني معلم است

سايت و مطالب و عكس و...كارت خوبه خودت چطوري

ehsan.h at January 8, 2008 12:53 AM

یک رباعی که در سوگ قیصر امین پور سروده ام . اسرار نهان عشق را می فهمید.چون روح و روان عشق را می فهمید .همسایه ابرهای باران زا بود .دستور زبان عشق را می فهمید ..

عبدالرضامفتوحی at November 28, 2007 01:01 AM

سلام مسلم جان
دلمون برات تنگ شده.
ما هم یاذش رو گرامی میداریم

mohammad.daneshyar at November 18, 2007 02:57 PM

زیبا بود ...من هم مطلبی راجع به قیصر نوشته ام..حیف است قیصر استاد دانشگاهت باشد و تو وقت نکنی ببینیش!!باری اونو هم مطالعه کنین بد نیست...

مجتبی دهدار at November 13, 2007 12:05 PM

در ياد او که انقلابي ماند و منتقد هم بسيار افسوس بايد خورد و حسرت ها بايد برد .او که ما را در عصر احتمال مي ديد و دير شدني زود را در خاطره ها به جا گذاشت
البته که ناگهان چقدر زود دير مي شود

حامد زارع at November 11, 2007 06:10 PM

یک هدیه غیر قابل پیشبینی از سوی شما ... جالب بود ...
از قیصر امین پور این بیتها همیشه بازیم می دهد :

سراپا اگر زرد و پژمرده ايم
ولي دل به پاييز نسپرده ايم
چو گلدان خالي ، لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده ايم
اگر داغ دل بود ، ما ديده ايم
اگر خون دل بود، ما خورده ايم
اگر دل دليل است، ما آورده ايم
اگر داغ شرط است ،ما برده ايم
: گواهي بخواهيد ،اينک گواه
همين زخم هايي که نشمرده ايم
دلي سر بلند و سري سر به زير
از اين دست عمري به سر برده ايم

ح . م at November 5, 2007 12:44 AM

بسيار زيباست. مثل هميشه. به اميد ديدار.

hamid at November 2, 2007 08:56 PM

درد حرف نيست
درد،نام ديگر من است
من چگونه خويش را صدا کنم؟
"قيصر امين پور"

ahmad at November 2, 2007 12:10 AM