اين مبحث آموزشی را تنها به علت نزديک بودن کنکور عملی هنر جهت پذيرش در رشته های نقاشی - گرافيک ومجسمه سازی می نويسم.( کليه گفتارهای زير نظريه هايی است مبنی بر تحقيق و تجربه های شخصی و تاکيدی بر بی نقص بودن آن نيست )
همانطور که می دانيد طراحی را به دو زير گروه عينی و ذهنی تقسيم می کنند.

طراحی عينی : در طراحی عينی بيشترين تکيه بر عامل ديدن است و طراح سعی دارد با قوی تر کردن ديد خود هرچه بهتر طبيعت را ببيند و عين آنرا تصوير کند.

به عقيده بسياری از اساتيد طراحی عينی مقدمهء طراحی ذهنی است. زيرا هر آنچه به صورت تصوير در ذهن جاری می شود بی شک تحت تاثير طبیعتی است که قسمت عمدهء آن را از طريق ديدن تجربه کرده ايم.

طراحی ذهنی: منشاء طراحی ذهنی تمايل هنرمندان به گريز ازطبيعت و رسيدن به جلوه هايی از ماوراء طبيعت است. و از اين رو به عقيده بسياری در مرتبه ای وا لا تر از طراحی عينی قرار دارد.

البته شايد بسياری از آثار طراحی شده در فضايی ما بين اين دو گروه قرار گيرد. مانند : آثاری که از عناصر عينی شکل گرفته اند. ولی در فضايی ذهنی قرار دارند.

اما آنچه در کنکور عملی هنر مد نظر است . . .

اما آنچه در کنکور عملی هنر مد نظر است . در هيچ کدام از گروه های بالا جای نمی گيرد. و شيوه است کاملا بی معنی که من نام آنرا به اين شکل نهاده ام : خلق يک فضای عينی به صورت ذهنی !
در اين شيوه آنچه از ما در خواست می شود فضايی عينی است اما چون امکان فراهم نمودن مدل وجود ندارد بايد آنرا به صورت ذهنی يا شايد بهتر باشد بگوييم از حفظ طراحی کنيم !

برای رهايی از اين مشکل و موفقيت بيشتر شما در اين شيوه نکات زير را عنوان می کنم.

1- بجای فکر کردن شروع به طراحی کنيد:

در اين شيوه برای بسياری از موضوع هايی که برای طراح تازگی دارند در لحظه اول باعث سر در گمی طراح می شوند. اعتماد به نفس خود را از دست ندهيد و بجای فکر کردن و سعی در به خاطر آوردن جزئيات مدل شروع به طراحی کنيد و شکل ساده شده آن موضوع را طراحی کنيد . کم کم جزئيات را اضافه کنيد و نقص های طرحتان را رفع کنيد. اين کار باعث می شود که فضای مبهم ذهن زودتر بر کاغذ جاری شود و به فضای قابل لمس عينی تبديل شود.

2- آشنايی با پرسپکتيو و تقويت قدرت تجسم :

سعی کنيد نقطه ديد را در طرحتان مشخص کنيد و همهء عناصر را بر اساس آن در فضای سه بعدی قرار دهيد.

اگر چه قدرت تجسم تا حدود زيادی ذاتی و يا محصول تجربه های طولانی مدت طراح است. اما می توان با تمرين آن را تقويت کرد. به ياد داشته باشيم که همهء عناصر موجود در طراحی ما متشکل از حجم هايی هستند که می توان آنها را ساده کرد و به حجمهای هندسی تبديل وپس از اعمال شرايط پرسپکتيو جزئيات را به آن اضافه کرد.

3- موضوع های قابل پيش بينی را تمرين کنيد:

فيگور انسان جزء اصلی همهء موضوع هايی است که برای کنکور عملی نقاشی و گرافيک ارائه می شوند . عناصری چون درختها - بنا ها - وسائل نقليه و . . . هم کاربرد زيادی دارند. پس بهتر است تعدادی از آن ها را تمرین کرده و از حفظ داشته باشيم.

4- فيگوراتيو :

فراموش نکنيم که بدن انسان در همه گونه ها و شرايط دارای تناسبات ثابت و حجم های مشخصی است . اين عامل باعث می شود که اشتباه ما به راحتی قابل تشخيص باشد . اما از نگاهی ديگر کار ما را برای تمرين و قوی شدن در اين زمينه راحت می کند. کافيست که يک طراح تناسبات - حجمها و نوع حرکات بدن را بشناسد . آنگاه خلق يک فيگور به صورت ذهنی برای او بسيار آسان خواهد شد.

در درسهای آينده به نکات کاربردی ديگری برای ساختار بندی يک اثر خواهيم پرداخت.

...................................... موفق باشيد